Vanaf 15 Augustus.....

Zaterdag 4 september 2010
Petrusplaat, Br. Biesbosch-VOL?


Ooit, jaren en jaren geleden, arriveerden we op een camping in het noorden van Portugal op het moment dat we met onze caravan, naar wij dachten, de laatste vrije plaats kregen. Dus ongelooflijk veel geluk, zeiden we tegen elkaar. Anders moet je ik weet niet hoeveel kilometer soms nog rijden voor een volgende. Zenuwslopend is dat wel. De volgende ochtend keken we uit ons raampje en...? Overal, letterlijk overal zag je een tent staan, soms groot, soms piepklein. Tot in het toiletgebouw. "Hoe zo vol", zeiden we tegen elkaar. Hier was dat gisteravond net zo. Tot 's avonds laat schoof het ene bootje na de andere hier voorbij. Duidelijk zoekend naar een aanlegplek. Want hier aan deze steiger kon geen schip meer bij. Dachten we.....
Verderop aan het strandje, waar we tot eergisteren nog goed op konden kijken, nu niet, aangezien na het boodschappen doen onze geliefde visstek geheel bezet was en liggen er misschien wel tien, misschien nog meer, met de neus op het zand, of anders schepen voor anker.
En hier, wel nog Petrusplaat, maar een klein stukje verder dus dan eergisteren, liggen ze mannetje aan mannetje, zo'n acht stuks, plus eentje in de ondiepte hier achter ons, totaal negen stuks plus vijf scheepjes als een kluwen geparkeerd aan een van die acht, totaal dus veertien, te dobberen. Die "dubbelaars" liggen wel in de plaatselijke vaargeul. Maar ja wat moet je dan? En we denken ook dat het allemaal familie, of vriendjes van elkaar zijn. Ze wachten waarschijnlijk op iemand die uit het rijtje vertrekt, en dan zullen ze wel verhuizen. En inderdaad, een van de grotere is vertrokken en niet lang daarna hoorde ik de eerste motor al starten en nu ligt dat opengevallen plaatsje ook weer vol!
En ondanks die drukte, is het hier nog steeds hartstikke stil.

Donderdag 2
september 2010
Petrusplaat, Br. Biesbosch, Brutus is terug!
Drie heuglijke feiten te noemen. Ik probeer altijd iets in het berichtje te zetten wat het vermelden waard kan zijn. En dat is er.
1. Brutus onze buurpoes, kater(!), zo'n grote rode, is terug op zijn eigen stek. Gisteravond laat kwam die gewoon alsof er niets gebeurd was, langzaam aanstappen, zo van hier ben ik weer...Terwijl de eigenaar, en mijn persoontje, wij struik voor struik
, ingepakt alsof het graden vriest, dit tegen de teken, en laarzen om droge voeten te houden, en grote stevige handschoenen aan, om de braamstruiken te blijf te kunnen gaan, alles in de hoop dat hij iets van zich zou laten merken. Maar we zagen niet meer dan wat nagelsporen in een vuilniszak, duidelijk van poezenpoten, waarmee het een en ander aan etenswaren uitgehaald was. En iemand zei, dat toen wij liepen aan de linker kant van een grote struik, aan de andere kant iets "roods" zag, niet wetend dat er kat zoek was.
2. De eerste snoekbaars is binnen! Eentje van echt filet formaat. Brutus terug en een snoekbaars gevangen, en we konden naar bed. Jaap blij met zijn vis en beiden tevreden dat poezen hier niet echt weg willen lopen, want je denkt toch meteen aan je eigen kat, bij ons is dat Blacky.
3. Vanmorgen tijdens het ontbijt, 't zal acht uur geweest zijn denk ik, zie ik op een op een paar meter afstand van onze boot de grote kop van een bever voorbij gaan! Stevig en tempo makend om zo snel mogelijk aan de kant te komen. Ik heb overigens nu ook de plek gezien waar ze dit vaker doen. Alle boomstammen zijn aan een kant kaal geknabbeld. Er waren zelfs hele verse sporen te zien.
Zo dadelijk gaan we weer onze weekvoorraad bij Jumbo halen. Hopen dat bij terugkomst hier aan de Petrusplaat ons plekje nog vrij zal zijn.

Woensdag 1 september 2010
Br. Biesbosch, Petrusplaat


Volgens sommige kenners is nu de herfst begonnen, volgens onze kalender pas op 21 september, maar naar buiten kijkend lijkt dit toch een prachtige nazomerse dag te worden. Nog steeds windstil en nu al, het is even na tien uur in de ochtend, een lekkere temperatuur. Afgelopen nacht was het extreem helder buiten en een 'plaatje' als je de waterplas hier voor onze 'deur' bekeek.



Vis?
Gisteravond stond er inderdaad Vis op het menu. We liggen op onze oude stek, een van de betere visstekken. Zoals Jaap die betiteld. Heerlijk gerookte voorns en roofblei. Ieder drie visjes, snel een klein stoofpotje gemaakt van wat ik aan groente had, en smullen maar. Plus en wijntje erbij, natuurlijk!
Vanmorgen natuurlijk weer de afwas van de dag ervoor moeten doen. We kunnen het maar niet opbrengen om vlak na zo'n heerlijk diner, die afwas direct daarna te doen. Met daarbij het nadeel dat de geur in de keuken nog steeds op een rokerij leek. Ach, zegt Jaap altijd, er zijn ergere dingen......
De broodmachine is ook weer een keertje uit de mottenballen gehaald en staat nu vrolijk te mengen en te piepen, en nog even en dan is het van een visrokerij in een bakkerij veranderd. Geurtechnisch gezien dan.
Verder zijn we hier met meerdere poezenliefhebbers al "Brutuuuuuuuuus" roepend op zoek naar een rode kater, die gisteren aan het eind van de middag, waarschijnlijk opgejaagd door wat loslopende honden hier, weggevlucht is. De honden van onze buren hier, houden wel van katten en worden dus nu een beetje ingeschakeld als poezen-speurder, tenslotte hebben die neuzen die meer waarnemen dan die van ons en wie weet. De katten-eigenaar heeft het er zichtbaar moeilijk mee dat zijn beestje in de struiken hier verdwenen is.

Dinsdag 31 augustus 2010
Van Krimpen a/d Lek naar Br. Biesbosch
Het weer is intussen weer tot rust gekomen zo te zien. Een lief zonnetje buiten en windstil. We gaan naar de Biesbosch, 'vissies' vangen zeggen we dan. En alleen maar groen om ons heen. Misschien zien we hertjes en bevers? En horen we de Nachtegaal? En hebben we toch nog een mooie nazomer. Wie weet ook nog bramen, niet van die donkere grote, maar die kleintjes, paarsachtig zoals die we vroeger in de duinen plukten.Leg potjes genoeg intussen om weer in te maken. Onze vorige voorraad is al aardig aan het slinken.

Maandag 30 augustus 2010
Margreet 50 jaar!,Bakkerswaal, Eendenkooi in Krimpen a/d Lek
Meestal zijn we een van de eersten die ergens op een feestje verschijnen, maar deze keer wilden we het wat anders doen. We kwamen pas toen het een en ander al gestart was. Maar natuurlijk gingen we wel weer, zoals altijd, als laatsten de deur uit. Maar wat was het gezellig, ondanks of misschien wel dankzij de diverse stortbuien en fikse windvlagen. Het geeft ook iets knus zo dicht op elkaar gepakt. Je moet elkaar dan 'wel' aardig vinden... Dit gebeurde allemaal binnen in de bezoekersruimte van de Eendenkooi Bakkerswaal of in een grote legertent buiten, waar de tap stond. De biertap dus.

Om echt een ieder te laten zien waar het deze dag omging, zat er een prachtige Sara met hond in een klein roeibootje met de naam R... R... erop, in de schitterende tuin cq boomgaard.

Het feestvarken, dit klinkt wat oneerbiedig, maar zo heet dat toch? Margreet genoot zichtbaar en wij ook allemaal. Van de mooie muziek, het heerlijke eten en drinken en de ambiance, en het gezelschap.

Ook enkele "afgevaardigden"van de ouden-van-dagen-club waren aanwezig en heetten Margreet welkom als nieuw "lid".
Nu na een onstuimige nacht, veroorzaakt door een ietsie pietsie teveel aan alcohol genuttigd te hebben en enorme storm- en regenvlagen die onze boot, en ook alle andere boten hier in de haven, flink deed schudden.
Nu snel douchen en dan tussen de nog steeds vallende regendruppels door, terug naar de Eendenkooi om nog van iedereen afscheid te kunnen nemen. De RR gaat richting Bordeaux en het zal wel een heel tijdje duren voor we elkaar weer lijfelijk kunnen aanschouwen, denken we zo.

Zondag 29 augustus 2010
Haven "de Lek", Krimpen a/d Lek
Toen het weer eindelijk een beetje opknapte, zijn we op de fiets naar de Eendenkooi Bakkerswaal gegaan. Via de dijk langs de Lek, windje mee en inderdaad niet meer dan zo'n anderhalve kilometer verder. Gelegen beneden langs de dijk. Heel erg verscholen tussen allemaal grote loofbomen. Een heel romantisch plaatje. Iets van een oud Hollands schilderij.
Schitterend. En daar is vandaag het feest, Margreet haar 50ste verjaardag. Om het een en ander droog te houden, hebben ze de beschikking gekregen van een grote, lijkt wel een legertent. En die zal zo te lezen in het weerbericht voor vandaag, ze zeker nodig hebben.
Krimpen zelf hebben we ook nog even bezocht. Een klein plaatsje met een leuk, handig winkelcentrum. We hebben, voor ons heel belangrijk, een bekende supermarkt gezien, de C1000. Het winkelcentrum zelf hebben we verder niet echt bekeken, maar volgens ons is daar "alles". En dat we niet te lang daar zijn gebleven, was maar goed ook, want daarna, kwam de ene na de andere stortbui, zelfs met pittig onweer. Blacky vond die flitslichten duidelijk eng.
Nu 10 uur in de ochtend, hebben we het nodige regenwater al weer zien vallen. Dat wordt straks zweten in onze regenpakken, waterdicht dat wel, maar ook van het soort die de warmte binnen in water omzet. 't Is maar goed dat het vlakbij is, kom je niet drijfnat van de regen, dan wel nat van de transpiratie, daar aan.....

Zaterdag 28 augustus 2010

Krimpen a/d Lek

Gisteren zijn we voor ons doen vroeg vertrokken uit Leidschendam. Half tien! Het weer was redelijk, en dat bleef het eigenlijk de hele dag. Af en toe een klein buitje, niet te veel wind en een prima temperatuur.

We hadden laatst al besloten om voortaan niet meer de Oude Rijn, via Gouda de Gouwe op te gaan en verder via de Hollandse IJssel richting het zuiden te varen, nee voortaan wilden we de Schie richting Rotterdam. Alles verliep voorspoedig, de bruggen gingen met een redelijke snelheid voor ons open en genoten we van de omgeving, die is zo lieflijk en knus. Tot bij de Hoge Brug bij Overschie. Daar vlakvoor Politie aan de kant en een klein sloepje met een paar mannen die onze aandacht vroegen. Of de zeilboot die ietsje verder op lag, wilden helpen. Dat moesten ze van de Politie aan ons vragen. Ach een klein zeilbootje met een piepklein buitenboord motortje lag vlak bij de oever. En kon niet meer weg! Wij onze dieptemeter aan, even leek het erop dat die het niet wilden doen, nou dat weer, riep Jaap al. Nog een keertje op de schakelaars drukken en jahoor, alles functioneerde weer naar behoren. Wij voorzichtig met de neus richting slachtoffer, aangezien de dieptemeter vooraan zit en langzaam er heen en een drijvende lijn naar ze toegegooid. Ik had eerst een niet-drijvende te pakken, maar, dacht ik bijtijds, misschien laat men door allerlei toestanden de lijn op twee plaatsen los en……weg is die, naar de bodem.

Alles vast gemaakt, slippend, niet echt vast, en Jaap in zijn achteruit. Nou het had heel wat voeten in de aarde om er beweging in te krijgen. Maar het lukte en wij weer verder en alles bij elkaar duurde toch zeker wel een half uur. En we waren voorlopig nog niet in Krimpen. Jaap had op aankomst rond vijf uur geschat, en vond dit oponthoud minder leuk dus…..

De Park sluizen door bij Rotterdam en de Maas op! Welke Maas weet ik nooit.

Nieuwe Maas, ik het even opgezocht op onze digitale kaart. Wat is zo’n ding toch handig als je bv in Rotterdam daar vaart, en natuurlijk je Marifoon aan hebt staan, want je kan daardoor alle vaarbewegingen vanuit de grotere havens goed volgen en eventueel maatregelen nemen. Je melden, als dat nodig mocht zijn.

Het grappige is, dat nu met meer ervaring rond golven, die ons flink heen en weer laten schommelen, je steeds minder doet. En Blacky heeft het deze keer ook goed doorstaan – lees: niet aan de diarree- sinds die in een doosje onder de keukentafel kan slapen. Laten we hopen dat dit DE oplossing is voor hem.

Even over drieën kwamen we aan, en zoals tijdens ons telefoon gesprek met de havenmeester daar, was het verkrijgen van een plekje achteraf gezien, toch niet zo soepel. We hebben nu een perfecte plek, maar zo verhuizen omdat deze box vandaag weer gevuld wordt door iemand die in die tijd op vakantie was. En naar een volgende plek konden we nog niet, want die persoon moest nog vertrekken, vandaag pas, Zaterdag dus. Jammer want deze steiger naast de boot is nu een hele brede stevige en dan wordt het weer zo’n smal wiebelding.

Als we verkast zijn, gaan we onze fietsen van boord halen en de omgeving verkennen. En eens kijken waar we morgen verwacht worden.


Donderdag 26 augustus 2010
Sluis Leidschendam
Eindelijk, we zijn weg uit de haven Vlietopper, hoewel het hier nog steeds Leidschendam heet, en niet meer dan vijf kwartier vanaf onze box in de thuishaven is. Het weer was tot begin van de middag ontzettend slecht, maar om twee uur werd het droog en braken we snel de voortent af, lijnen los, en starten. Toen we de Vlietland-brug zagen, hoefden we niet onder door deze keer, zagen we wel zeven schepen liggen te wachten op een opening. Conclusie? Het is dus best nog wel druk op het water. Ondanks dat de schoolvakanties zo'n beetje op hun eind lopen en het weer niet bepaald uitnodigend is.
Dat weerhoudt Jaap niet om bij de sluis, waar een prima ijssalon is, een ijsje te scoren, zoals dat heet. Het is eigenlijk ook helemaal niet koud, hoofdzakelijk alleen maar NAT!

Zondag 22 augustus 2010
"1 september"
Rond deze tijd hoor je deze en gene al weer praten over de boot 'leeg' halen en dat het vaarseizoen voorbij is. Voor velen geldt dat vanaf 1 september. Waarom?
Kussens, en alles wat kan beschimmelen en bederven wordt naar huis gesleept. Soms lijkt het of ze blij zijn, dat 'het' er weer 'op zit'. Iets wat in vreemd contrast staat met onze bezigheden. Zeker o
p momenten dat wij met een karretje gevuld met kratten vol met boodschappen waarmee we naar onze boot lopen. "Zo, jullie gaan lang weg zie ik?" zegt een voorbijganger. Leg zo iemand nou uit dat we 'gewoon' boodschappen voor een week gehaald hebben en verder dat we inderdaad wel lang weg gaan. En zeker voorlopig de boot niet 'leeg' halen! Het plan is om zes weken naar West België te gaan en dan even langs huis in Voorschoten, daarna zes weken naar het 'noorden' te reizen. Richting Groningen. Alles kan zomaar wijzigen, echter zo staat onze kompas op dit moment ingesteld. Vast staat nog niks vast, ja wel dat we a.s. weekend in Lekkerkerk liggen, feestje vieren!
Over West-België hebben we al heel veel leuke dingen gehoord. Het enige vervelende aan zo'n reis, voor mij persoonlijk dan, is dat een groot stuk vaarweg heen en terug hetzelfde is. Als het weer mooi is merk je daar niet veel van, vaak krijg je toch heel verschillende plezierige ervaringen op zo'n dubbele reis. Denk maar aan de Maas vanaf Charleroi Frankrijk in. Een stuk wat je wel tien keer kan bevaren, wordt volgens ons nooit vervelend of saai. Maar als het regent en je staat binnen te sturen, gaat er een hoop aan mooie beelden daardoor verloren. We zijn al eens eerder die kant uit gegaan, en dit is wat ik me er nog van herinner. Het regende toen heel veel. Een van de 'mindere' ervaringen, zeggen we zo. Maar wel weer spannend. In Antwerpen willen we, net als van Nederland, digitale vaarkaarten van België gaan kopen. Net uit, in Juli dit jaar! Het varen op dit soort kaarten is heel easy. Het geeft je niet alleen heel veel informatie, net als bij TomTom, alleen niet gesproken, over de route die je vaart, maar geeft precies aan waar je zit. En dat is nou precies het fijne van zoiets, want dan weet je bij elk kunstwerk, zoals dat heet, of het problemen zou kunnen gaan geven of niet. Probleem als moet de brug wel of niet open en is er een Marifoonkanaal waarmee ik de brugwachter op kan roepen. Maar ook info over vaardiepte, havens, en natuurlijk vertelt het alles over de vaargeul, indien nodig, zoals bij de grotere en belangrijke vaarwegen. Alle aanwezige tonnen en boeien staan er op vermeld en kan je precies zien waar je links, rechts of wat dan ook voor richting wil ingaan. Belangrijk soms bij een ingang van een haven. Dit ivm ondieptes bv in de Waal of andere grote rivieren.

Donderdag 19 augustus 2010
Vertrek
Vandaag weer voor een "APK" keuring geweest en ik (Frie) mag voor zeker vier maanden doen waar ik zin in heb. En dat is? Varen met Jaap natuurlijk! Eerst nog wat medicijntjes regelen voor de komende tijd, de koelkast vullen, de was van afgelopen tijd doen en dan frank en vrij en vooral fris, op stap gaan. We beginnen denk ik in de Br. Biesbosch. Of toch het Brielse Meer? In ieder geval daar waar Jaap kan vissen! Echt vissen, bedoel ik. Snoekbaarsen dus. Of mag dat in deze tijd niet? Ik weet dat nooit, en moet heel voorzichtig zijn soms met er over te praten met vreemden.....
En een afspraak nakomen, de 29ste in Lekkerkerk, een verjaardags feestje. Maar dat is pas volgende week zondag. Wat daarna gaat gebeuren, is nog onbekend. Misschien naar het Noorden? Groningen? Of toch naar België? West-België dan.
De schoolvakantie lopen nu zo op hun eind en zal de rust op het water hier en daar wel weer zijn teruggekeerd. En met het aantal mooie aanlegplaatsjes zal wel ook wel snor zitten. Keuze genoeg denken we zo.

Maandag 16 augustus 2010
Vietopper
Om dit ( zie plaatje bij Zaanstad) mee te kunnen maken, moet je soms dingen doen waarvan sommigen zeggen; "Nou daar zou ik geen zin in hebben." Waar gaat het om. Gisteravond lagen we net in ons bedje en hoorden we een brom. Geluiden die in een boot niet normaal waargenomen worden zijn niet pluis. Ik met 1 oor en in allerlei bochten wringend om via de scheepswand te horen of het uit de boot kwam of van buiten. Het was binnen! Bed uit. Jaap dan. Ik niet, wat zou ik kunnen doen? Jaap schakelde het elektriek uit, en? Stopt het brommen? Ja. Dus 100 % boot! Maar waar. Ik dacht aan en pomp of zo en ja hoor de douchepomp stond zijn best te doen. Als die de hele dag van 's ochtends tot 's avonds droog heeft staan te werken, zal die wel niet meer 'leven'. Morgen kijken. Afgekoppeld en wij weer slapen!

Geheel iets anders nu. Maar minstens zo vervelend. Een douchepomp is natuurlijk belangrijker dan een televisie. Dit laatste heb je de hele dag als je naar buiten kijkt ook.Televisie bedoel ik, maar dat apparaat hebben we dan ook voor 's avonds.
Wat is er gebeurd. Voor vannacht was er regen, heel veel regen voorspeld. Alles goed dicht? We dachten van wel. Niet dus, een raampje, precies aan de windkant, stond open. En? Vandaag en misschien de komende dagen geen TELEVISIE! Er is wat water in een of ander technisch doosje gekomen en flits-flats geen beeld meer. De televisie zelf leeft waarschijnlijk, eigenlijk zeker nog, dat wel, maar de ontvanger, die is deels overleden.
Douchepomp
Intussen heeft de douchepomp de eerste test doorstaan. Zo te zien 'leeft' die nog! Nu een proeve van bekwaamheid.....Water in de bak om afgevoerd te worden. En? Niks! Jaap zijn hoofd weer het ruim in. "Ja ja," hoor ik hem zeggen. Nog meer water de douchebak in. Nog steeds niks, nada! Toch stuk! Waarschijnlijk alleen het membraan....... en die hebben we op voorraad! Nu maar hopen dat het echt zo is.
En omdat veel ellende in drieën komt, hebben we een auto die ook kuren heeft. Hiervan is de koppeling niet wat het wezen moet. Reactie van de garage? "We hebben niks kunnen vinden dat problemen zou kunnen geven." Terwijl Jaap het zo op kan roepen. Ook dat zullen we wel weer overleven, maar vervelend blijft het wel allemaal.

Zondag 15 augustus 2010
Vlietopper, Leidschendam
Herfst buiten.
Voor vandaag worden buien verwacht met een windkracht van 4 a 5 en een neerslag van wel 50mm. Niet voor te stellen na zo'n heerlijke dag als gisteren. Zon, weinig wind en een heerlijk temperatuur. Jaap gebruikt de dag van vandaag om al zijn gereedschap nog eens na te lopen en tevens opruiming te houden. Had, heeft voor mij ook een voordeel. Plots heb ik daardoor ruimte gekregen voor mijn potjes met bramensap. Wel ergens onder de vloer, niet direct bereikbaar dus. Voor mij dan. Maar ze hebben een plekje gekregen en een veilig plaatsje, ze stonden nl achter de bankkussens en stel dat daar iets gaat lekken met zo'n "heerlijk" kleurtje paars!!! Niet aan denken....
Gepost door op Geen opmerkingen:

Weblog 2010 vanaf 16 mei t/m 9 augustus

Maandag 9 augustus 2010
Leidschendam, Vlietopper
Gisteren in een ruk van uit Heenvliet tot in de haven van Leidschendam gevaren. Zes en een half uur varen. Net zo als van hier naar Krimpen aan de IJssel, een plaats waar we aanleggen, de eerste dag, op weg naar de Biesbosch. Het zou wel eens zo kunnen zijn, dat we vaker naar het Brielse Meer, dan de Biesbosch gaan. Om verschillende reden. Ten eerste omdat we snel op een prima stek zijn, en ten tweede die Gouwe komt zo langzamerhand onze neus uit! Saai en in de toekomst vaak bevaren zal worden door containerschepen van en naar Alphen. Dit in verband met de nieuwe containerhaven daar, die ze nu aan het bouwen zijn. En dan daar tussen door manoeuvreren in dat toch niet al te breed water, nee dan dat het water van Rotterdam naar Leidschendam, via de Schie. Lieflijk landschap en bovendien ook op zondag te bevaren. De Gouwe op dit moment niet, misschien dat dit veranderd met die containerschepen?
Bramen
Ik heb nog niet verteld hoe de omstandigheden waren, tijdens het bramen plukken. Ook niet hoe Jaap terug kwam van Hellevoetsluis, waar hij die inmaakpotjes had gekocht. Hij was drijfnat, het had op de terugweg aan een stuk door geregend en een regenpak had hij niet bij zich. Als een verzopen kat kwam hij bij de boot aan. En toen ik dus bramen ging plukken, regende het nog steeds. Maar ik had wel de gelegenheid om een regenpak en laarzen aan te trekken. Dus van top tot teen ingepakt, ben ik aan de slag gegaan. Het was nog best moeilijk om die emmer redelijk vol met bramen te krijgen, de lekkerste hingen namelijk hoog en die wilde ik nou perse hebben, want die zijn zoet, die andere nog niet. Lijken wel rijp, maar zijn het eigenlijk niet. En omdat ik steeds boven mijn hoofd plukte, droop het water toch nog beetje voor beetje tot zo langs mijn arm mijn regenpak in, brrrrr. Maar ik heb vol gehouden en met een waslijn in de stuurhut, hebben we het een en ander kunnen laten drogen.

Om af te koelen heb ik de hele handel aan ingemaakte bramen buiten op de steiger gezet. Aan potjes had ik te weinig, dus nog een schaal gevuld en nu maar zien waar ik dit alles bij ons op de boot kan plaatsen. De eerste poging is al mislukt. Jaap zei op mijn voorstel: "Dan maar geen wijn, en daarvoor in de plaats die potjes..."en dat vind ik maar niks. Dus er moet nog heel wat creativiteit aan te pas komen om die dingen goed weg te kunnen zetten. Met goed, bedoel ik hier het voorkomen dat alles paars wordt, indien er iets lekt. Voorlopig is er al eentje leeg en gaat het nu om drie kleine en twee grotere potten. Die schaal zal ik wel ergens in de koelkast kwijt kunnen.....hoop ik.

Zondag 8 augustus 2010
Op weg naar huis
Met deze start van een regenachtige dag, niet koud, begint onze terugtocht naar Voorschoten. Via de Parksluizen, de Schie en ergens onderweg waarschijnlijk nog een slaapstop maken.
En vanavond.... zes potjes bramen inmaken. Gisteren heeft Jaap zeker wel 20 kilometer gefietst om bij een Blokker te kunnen komen. Ze hadden daar prachtige inmaak potjes, zelfs Parfait potten. Dus? Ik natuurlijk als een speer naar die grote braamstruik en een hele emmer (!) vol geplukt.

Zaterdag 7 augustus 2010
Heenvliet
Gistermiddag een beetje de omgeving verkend. Per fiets. Prachtige oude stadjes liggen hier. En nog zo mooi onderhouden en dan met het zonnetje erbij, schitterend. Geervliet en Abbenbroek, die hier op een enkele kilometer vandaan liggen, zijn werkelijk plaatjes om te zien. Ik had ook een dringende reden om deze plaatsjes te bezoeken, ik had mijn zinnen gezet op potjes waar ik bramen in zou kunnen wekken. Mijn jam potjes, drie stuks, zitten al vol en ik zou er nog veel meer bramen willen plukken. Maar waar doen ik ze dan in? Als je even niet oplet, beschimmelen ze in dit broeierige weer. En die bramen zijn groot en zoet, heerlijk. Wat een tantaluskwelling. En geen winkel waar ze die Parfait potten of wat ik er voor zou kunnen gebruiken is hier te vinden. En toen ik iets zag, wat een beetje op een winkel van Sinkel leek, was die gesloten! Vakantie!

Vrijdag 6 augustus 2010
Heenvliet
Vanuit Goudswaard vertrokken en via het Spui een beetje richting huis gevaren. Het Brielse meer nog eens bezoeken. Echter bij Heenvliet ontdekte we een prima plekje, precies voor ons groot genoeg, en daar liggen we nu dus. Vlakbij een AH, een slager, bakker en ik weet niet allemaal. En GROEN! En hartstikke stil hier. Of te wel een ideale aanlegplek. Onze steigergenoot, de Heran in Leidschendam, had ons al eerder over dit steigertje verteld, maar ja er zijn is pas echt geloven. Intussen is het ook prachtig weer, lekkere temperatuur, wie doet ons wat? Voorlopig blijven we hier.

Langs de steiger en het hele groene gebied hierachter bestaat uit een grote braamstruik. Dat wordt plukken en inmaken, lekker voor in de yoghurt.

En Jaap? Die heeft al zijn eerste voorns gevangen en denkt aan roken van deze visjes. Misschien vanavond al. Ook Snoekbaarsen? Nee, met al die muggen? Nee, dank je. Want het stikt hier van die beestjes, in grote wolken zie je ze 's avonds naast de boot hangen. Gelukkig dat we onze horren prima op orde hebben, anders had je geen kans tegen deze mormels. Veel teveel van die griezels.

Donderdag 5 augustus 2010
Goudswaard, Zuid Hollandse eilanden


Een prachtige, rustige kleine haven. Niet echt een plek voor passanten, aangezien daar eigenlijk geen rekening is mee gehouden. Ja, misschien aan het begin, vlakbij het Spui, bij de camping. Niet zo aantrekkelijk. We liggen nu op een ledenplaats en omdat deze op vakantie zijn is deze vrij voor bezoekers. Je hoort hier niets van verkeer, of mensen, nee alleen maar wind en vogels. En een schaap af en toe, hier aan de overkant. Wat het hier echt speciaal maakt, zijn de ijsvogeltjes. Ik heb een paartje vanuit het raam hier op onze boot, kunnen fotograferen, eentje is al moeilijk genoeg te spotten, maar twee? Maar het is gelukt!

Vliegend, als een balletdanser, gaan ze de hele oeverlijn langs, op zoek naar een goede visstek. Of zoals op dit moment, lekker zonnenbadend in het ochtend zonnetje.

Dinsdag 3 augustus 2010
Schiedam
Een plaatje wat nog ontbrak gisteren. Hier ben ik op-de-plaat-vastgelegd bij het kunstzinnig (?) bezig zijn.....

Het plan was om vandaag hier weer te vertrekken. Echter we waren wat traag vanmorgen, teveel ge..... gisteravond? De RR was onze gast. We hebben een klein afscheidsetentje gehouden, spareribs, kant en klare hoor, gesmuld. Ze waren, ondanks of misschien dankzij, dat we ze niet zelf hadden klaargemaakt, heerlijk. Kwartiertje slechts in de oven.
De tijd die we ineens "over" hebben, gebruiken we nu maar om iets nuttigs te doen, de WAS, en de havens hier in Schiedam te gaan bekijken. Vanmiddag dan. Het is intussen namelijk al half twaalf en nog niemand gedouched. Toen we hiermee een start wilde maken, bleek het water op te zijn. We lopen zelf al dagen te wachten op een lege gasfles, de normale tijdsduur van zes weken is verstreken, maar het is, terwijl Jaap onder de waterstraal ingezeept stond, een lege watertank geworden. Minstens zo erg. Nu intussen is de watertank weer vol, en Jaap zegt: "Moet je opletten, als ik dadelijk weer onder douche sta, is natuurlijk die gasfles op! Zal je zien!" Maar misschien zijn de goden hem gunstig gezind, en ben ik (Frie) dadelijk de pineut.....
We willen intussen wel zo'n beetje weg hier, om een beetje gras cq groen om ons heen te hebben. Stenen genoeg gezien en auto's gehoord. Het is een prima,rustige haven hier, niks te klagen.


Vanmorgen Blacky wat instant groen voorgezet. Heerlijk vond ie het, maar ik zei tegen hem dat hij de sprietjes moest knippen, in plaats van uit het bakje trekken, maar mijn poezentaal is niet te best, dus bleef hij het met hele plukken tegelijk er uit halen. Of heeft het ontbreken van gras ook hem te lang geduurd? Hij vond ze duidelijk zalig, die verse sprieten.

Maandag 2 augustus 2010
Schiedam
Er viel weer veel te beleven gisteren. Het was ook drukker dan Zaterdag, alleen het weer zat een beetje tegen. De beloofde zonneschijn heb ik in ieder geval niet gezien. Wel waterdruppels gevoeld. Geen stortbuien of zo, maar net genoeg om behoorlijk irritant te zijn. Ik had me nl geïnstalleerd,te samen met Margreet, in het zicht van de RR, om wat artistiek te gaan zitten wezen. Zij op het accordeon en ik op papier. Uiteindelijk zat ik "driedubbel" opgevouwen onder een parasol mijn eigen strijd te overwinnen, maar Margreet gaf de regen geen kans om haar act te verpesten en zocht een beschutte plek op. Dan maar geen muziek. Trouwens de schare aan bekenden en vrienden werd steeds groter bij de RR, dus de aandacht moest ook daaraan besteed kunnen worden. En dit alles rond de motortjes, Johans lievelingetjes. Al die stukjes techniek waren allemaal voorzien van iets extra interessants. Boven op hing of lagen soms de meest vreemde artikelen. Om maar wat op te noemen. Een gerookte makreel, nog in de verpakking, een plastic eendje, een blikje met worstjes, een ei en wat ik misschien gemist heb. Zou haast vergeten, Japie die aan het grote wiel draait..... En alles kon aan motoren lopen, soms met wat extra "hulp", nl met behulp van een elektro motor (hihi), in plaats van diesel. En als ze echt niet wilden starten, nou daar vond Johan wel een oplossing voor. Via de scooter. Scooter? Ja, omhoog gehesen, achter wiel op het vliegwiel (?), scooter-motor starten en....... jahoor lopen!



Verder hebben we nog een echte Parlevinker, vanuit de verte dan, mogen aanschouwen.
Of alle artikelen die er op stonden en in, lagen echt waren? Bekijken konden we niet, hij was bezig te vertrekken en de haven te verlaten. Naar nieuwe evenementen? Want voor zover wij weten, vaart er in Nederland nergens een werkende Parlevinker meer.


Zondag 1 augustus 2010
Nieuwe Haven, Schiedam
Het weer zou niet al te fraai zijn gisteren, maar met af en toe een miniem druppeltje aan regen, bleef het de hele droog en beslist niet koud. Zelfs lekker van temperatuur. Het aantal bezoekers viel ook niet tegen, voor de standhouders wel denk ik, want hun klandizie was klein, te klein voor zo'n happening. Geen omzet waar ze blij van worden dus !

We zagen een tent met Hamburgers waar we zowel op de heen- als op de terugweg niemand zagen zitten. Alleen de standhouders zelf! Die konden waarschijnlijk heel veel van hun handel in de afvalton aan het eind van de dag gooien.
De Poffertjeskraam had wel een paar klanten. Verder viel er van alles te bekijken, een smid, een kuiper, deze laatste verleidde ons 1 duig (= plankje) uit de in-de-maak-zijnde-ton te halen en jawel de ton viel in ............duigen! Even daarvoor zagen we de kuiper dit zelfde doen maar toen gebeurde er niks! Truc, dus. We hebben met z'n allen, Jacinthe, Bram en de twee jongens Pepijn en Floris, geprobeerd de ton weer in elkaar te zetten, maar je kan dit wel invullen, zoiets lukt pas na ik weet niet hoeveel pogingen, in ieder geval hebben wij het uit eindelijk maar opgegeven! En de kuiper? Ach, in een, twee, drie tellen stond het spul wel weer zo in elkaar. Wat zou je graag op zo'n moment toch even de blits willen maken, maar ja dan had hij ons niet verleidt om dat een duigje er tussen uit te halen. Want hij weet dat die onwetende bezoekers dat maar ook al te graag willen. En dan heb je dus snel publiek! Ons dus oa! Verder was er een klompenmaker, een vlechter, die broedkorven voor eenden maakte, en allerlei rommel- en snuisterij-tentjes. En grote oude, tot stokoude schepen natuurlijk. Wel en niet te bezoeken. Waarom men als schipper hier heen komt, heb je snel in de gaten. Het lijkt wel of ze elkaar allemaal goed kennen, en de naam van reünie voor dit feest, is dus duidelijk. En wil je een beetje extra opvallen, en veel aandacht krijgen voor je eigen schip met "aanverwante artikelen", moet je daar wel wat voor doen. De RR heeft het schip van voor tot achter met grote vlaggen, van wat en welke firma of product dan ook, behangen. Tientallen wapperen vrolijk in de wind. En Johan vindt het nog steeds niet genoeg en blijft mensen in elke stad of gat nieuwe vlaggen "aftroggelen". Zo zag ik hier in Schiedam, dat hij een KETEL 1, doek had veroverd. Natuurlijk!

Zaterdag 31 juli 2009
Schiedam
Sleeprecord in Guiness Book, zou er zijn, althans een poging daartoe, om het huidige wereldrecord naar een sleeptrein van 16 klassieke zeilschepen te brengen, die 800 meter lang is en in 45 minuten een kleine 4 kilometer moest afleggen. En dat is nu, wel met 15 schepen, als vermelding in het boek, gelukt! Het was een spectaculair gezicht maar ook gehoor, omdat volkomen ongestructureerd de ene na de andere boot voluit toeterde en het geheel daardoor iets extra feestelijks kreeg.

Vooraan die sleep, de Hercules een echte oude originele stoomsleepboot, die als een stoer jochie trots voorop voer. Midden tussen al die grote moderne jongens in een hyper moderne omgeving. Niet vergissen met het hele kleine slepertje daarnaast, die ging alleen als controle mee.



Vrijdag 30 juli 2010
Schiedam, Nieuwe Haven
Heerlijk in het zonnetje met buren in een vijf meter sloepje, waar ze heel Zuid Holland mee bezoeken. En nog wel verder tot en met de Nieuwe Waterweg toe. Een tentje over het bootje heen, waar je net maar dan ook maar net droog onder kan slapen. Spartaans dus. Wij hebben ook een tentje tegen de regen maar ook felle zon gespannen. Waar waterdruppels die opspatten en vrolijk onder het koepeltje kunnen binnen huppelen, geen kans meer krijgen. Ik geef toe, het ziet er niet uit, maar de hele nacht van die koude druppels op je blote armen is ook niet lekker. In ieder geval houdt het je flink uit je slaap.
Vandaag gaat het feest hier in Schiedam nu echt beginnen en nou maar hopen dat het weer mee werkt. Ik wil ook wat artistieke neigingen gaan vertonen......

Donderdag 29 juli 2010
Schiedam
Afgelopen Dinsdag, nadat alles in orde bleek te zijn met de generator, zijn we, voor ons doen, vroeg vertrokken. Half tien! Het idee was om op tijd in Delft te zijn, en dus een grotere kans te hebben daar nog een vrije plek te vinden. Aangekomen in Delft, bleek alles al vol en hier en daar zelfs dubbel geparkeerd te liggen. Dus? Het was nog vroeg op de dag en dachten wij meteen aan om maar door te varen naar Schiedam. Een dag eerder dan afgesproken aan te komen, in de Nieuwe Haven vlakbij de evenementen van het feest "Schiedam Nu."

Alles verliep voorspoedig, met een kleine strubbeling ergens in de Schie na, daar waar de Trambrug niet omhoog wilde. In Frankrijk zeg je dan: "Wachten tot de VNF komt," maar wie zou hier komen? Nou ook zo iets, want een stief kwartiertje later verscheen er een busje met wat technici. En konden we, weer ietsje later, doorvaren. Onder begeleiding. Want bij het begin van de Schie, lees je op een bord dat er Begeleid gevaren gaat worden. Iets waar ik me niets bij kon voor stellen. Er was daar een mooie aanlegsteiger, en Jaap kwam op het "idee" om even uitgebreid te gaan toiletteren, aangezien ik weet niet hoeveel bruggen tot aan die Nieuwe Haven voor ons open moesten. Zo hij zittend en ik wat lezend wat er over wat ons allemaal te wachten stond, verscheen er een meneer van een kilo of 150, en ging ons uitgebreid vertellen wat er ging gebeuren en gaf ons tevens diverse informatie over het Schiedamse festijn.

De tocht over de Schie was prachtig, en wat waren de mensen vriendelijk naar ons. Zo welkom. In het begin van de vaart fietste de dikke meneer met ons mee, en verder ging het via anderen die wisselend mee ook per fiets gingen of iets per mobiel aan elkaar doorgaven. Wat we overigens nu voor het eerst ook in Delft hoorden. Ik begreep niet wat ze toen bedoelden met de opmerking via de Marifoon: "Dadelijk 2 stuks" en dan als antwoord: "Dank je" en verder niets. Bleek dus dat de ene brugwachter naar de ander het aantal komende schepen door belden. Hier ging het dan per telefoon, waardoor we niet precies weten wat ze aan elkaar vertelden.

De een na laatste brugwachter vroeg ons of we wisten hoe we in de Nieuwe Haven konden komen. Ik zei natuurlijk ja, want daar voor hebben we vaarkaarten bij ons. Als papier en digitaal. Toch vond hij het nodig om ons uitgebreid verslag te doen. Iets wat later bleek precies te kloppen en aan de waterkaarten hadden we op dat moment niks. Niet op de juiste manier in te schatten. Wij wilden namelijk ergens rechtsaf en recht voor ons ging men de brug voor ons bedienen. Foutje? Nee hoor, we moesten rechtuit naar ze toe varen en dit bleek de enige en juiste vaarroute te zijn naar de haven. Op een andere manier was er niet te komen. Grappig eigenlijk. Het betekende ook dat we daardoor langs de RR voeren en natuurlijk toeterden we daar, maar of ze sliepen of ze waren er niet. Later bleek dat Johan er wel was, maar niets gemerkt had.

En nu liggen we op een prima plek in de haven, met een brede steiger zodat we makkelijk de fietsen er op en af kunnen laden en zelfs direct in de buurt van de festiviteiten zijn. En ook nog vlakbij de RR.
Morgen begint het feest pas echt en de drukte waarschijnlijk ook. Achter ons zien we al het een en ander voorbij varen om zich bij de overige nostalgische schepen te voegen.

Maandag 26 juli 2010
Vlietopper
Ja jullie lezen het goed, we zijn weer, zij het voor heel even, terug in de "garage". Een start relais had het begeven. Nou ja niet echt stuk, maar los contact en voordat het erger zou worden, wilde Jaap het vervangen. En waar lagen die reserve onderdelen? Precies, thuis! En zo ziet dus de stuurhut er weer uit, maar intussen is alles in orde en wordt het spul teruggebouwd en gebruiksklaar gemaakt.

Links in het ruim staat de generator met het defect. En de motor heeft vandaag een kleine twee uur gelopen, dus een graadje of 30, 40 is het daar wel.

Morgen verder, richting Schiedam, waar we overmorgen in de Nieuwe Haven daar, verwacht worden. Althans zo hebben we het besproken met die havenmeester. En dan gaan we los! Da's het plan, maar zulke feestvierders zijn we nou ook niet, dus het zal wel mee vallen. Ik hoop in ieder geval dat het weer een beetje mee zal werken. Zo'n buitenfeest valt of staat een beetje bij het weer, als het in ieder geval maar droog blijft.

Zondag 24 juli 2010
Naar Noordwijk gefietst

Dit is Noordwijk, maar dit ook.
En dat hebben duizenden anderen ook ontdekt. Wat was het druk daar aan de boulevard, zijn dan ook meteen na een minieme stop terug gegaan naar Katwijk aan Zee.
De fietstocht ernaar toe, inclusief wat stevige 'colletjes' door de duinen, was prima te doen. Stond wel een stevige zeewind, maar al fietsend aan de goede kant, lees landzijde, had je daar weinig last van. Er was regen voorspeld, gelukkig niet veel van gezien.
En straks gaan we de verbrande calorieën er weer aan eten, in het haven plaatselijk restaurant. Ze hebben er Wiener Schnitzels, het mag dan saai zijn zoiets, maar als het kan ga ik daarvoor. Heerlijk!


Katwijk aan Zee

"Wanneer je daar heen gaat, moet je proberen aan het 'groene kantje' aan te leggen," was de reactie op onze tocht naar Katwijk. Dat is gelukt, en mijn herinnering van uit de jaren 80 toen we daar met onze 'Albatros' sloep voeren, was niet zo'n beste. Vreselijk druk, herrie en een mensen kluwen die me echt in die tijd geheel niet aanstond. En nu? Je bent wat 'ouder' en je zoekt een plekje wat een beetje bij je past (?). En die drukte? Ach dat valt best mee. Het is er zelfs rustig te noemen.
We hebben gisteren meteen de fietsen van boord gehaald, en zijn richting het dorpje zelf gefietst. Eerst even langs het haven kantoor, 13,50 per dag betalen en op naar het strand! Het weer was prachtig, weinig wind en niet te warm. Als eerste gingen we even langs een zaak met scheepsartikelen, waar ik om de paar jaar mijn Portugese sloffen koop. Misschien hebben ze nu ook van die bootschoentjes , waar ik al weken naar op zoek ben. Gelukt! En de prijs viel ook nog mee, iets in de buurt van 18 euro. We wilden meteen een tweede paar voor reserve kopen, maar dat lukte niet, ze waren hierna op! Met onze 'buit' in de rugzak naar de boulevard, de drukte viel reuze mee, terwijl het nu toch echt hoog seizoen is. "Wat voor schoenen hebben we aan? Moeten kunnen!" En daar liepen we langs de waterlijn te genieten van zon, zee en de lucht. Jaap kreeg zoals altijd last van zijn oren met die frisse wind en had vergeten daarvoor watjes mee te nemen. Daar had ik een oplossing voor, voor de intimi wil ik later wel vertellen hoe ik dat opgelost heb.....
Bij een strandwandeling hoort natuurlijk...............GEBAK. Dus aan de appeltaart met koffie. Daarna de tocht terug, ja eerst door het mulle zand naar boven en dan de boulevard in plaats van het strand naar onze fietsen. Enigszins gesloopt stapte ik op de fiets, maar al zittend en in een redelijk tempo rijdend hervond ik mijn energie. Ik moet zeggen, eigenlijk heel snel en niet eens moe.
Dat is de reden dat we vandaag een tocht naar Noordwijk, ook weer per fiets, willen gaan doen. "Goed voor je conditie,"roept Jaap dan. Iets wat ik niet altijd even aantrekkelijk vind, maar hij heeft gelijk!

Langs de oever groeien hier de mooiste bloemetjes.


Hier midden in een Katwijkse woonwijk nog een stukje historisch erfgoed te zien. Een echte kalkoven. Deze fabriceerde tot in 1971, nog door de N.V. Kalkfabriek 'Rijnland', schelplkalk. Dit was een belangrijk bestanddeel voor metsel- en stukadoorsmortels in de bouwsector. Het principe van verbranding was als volgt, in de 23 meter hoge oven werden de schelpen met behulp van kolengruis bij een temperatuur van plus minus 1100 graden, gebrand. In een kalkschuur werden de gebrande schelpen geblust tot schelpkalk. En nu 1n 2010 staat hij aleen maar mooi te wezen......

Het weer op dit moment is een beetje somber, zwaar bewolkt. Regen? Ik weet het niet. Intussen hebben we, zeker al 15 schepen, zien vertrekken. Naar een volgende stek? Duidelijk geen mensen die dagtochtjes maken. Fietsen aan boord, dus dan neem je aan dat ze langere tochten maken. En verder varen hier kan niet, want dit water eindigt in een pompstation naar de zee. En wij zijn gedwongen om vandaag hier te blijven, want de bruggen worden hier op zondag niet bediend! Vinden we dat erg? Nee, want het is er echt heerlijk rustig. Ja af en toe wat verkeersgeluid vanaf de brug hier een klein eindje verderop.

Zaterdag 24 juli 2010
Vlietopper
Prachtig weer, maar zo blijft het de komende dagen niet. Jammer net nu we weggaan, eerst richting Katwijk, oa lekker een strandje "pikken". En misschien ook een stukje fietsen door en/of langs de duinen. Maar natuurlijk ook een visje eten, some where. En dan op weg naar Schiedam, een plekje hebben we al besproken. Midden in het centrum zelfs ....... op loop afstand van de RR, die daar dan al wat langer ligt. Ben benieuwd hoe ons die drukte, die we zelden, eigenlijk altijd proberen te vermijden maar nu juist opzoeken, zal bevallen.

Donderdag 22 juli 2010
Vlietopper



Zo lagen de twee oude dames knusjes tegen elkaar. Aanleggen aan de deze oevers is voor ons geen optie. Stootwillen willen nog al snel omhoog rollen en dan liggen we met onze mooi geverfde stalen romp tegen de stenen aan te schuren. Schade, werk en hoop ergernis.
Op het groene veldje ernaast stoeltjes, tafeltje en ons geïnstalleerd voor het diner. Een visserig diner dus. Oh ja en ook garnalen. De temperatuur was fantastisch en wijntje erbij, en bier, en zo werd het weer ouderwets gezellig. Afgesproken hebben we om over niet al te lange tijd, dat betekent op dit moment volgende week, elkaar in Schiedam tijdens de "Zomer Reunie" weer te zien. Een groot feest van allemaal historische zaken op gebied van de scheepvaart. En zo kan natuurlijk de RR met zijn fantastische kleine 1 cilindertjes daar niet ontbreken. Die moeten daar weer geshowd worden!



Zo gingen we halverwege de ochtend uit elkaar. Zo rond half twaalf. Waarom ik het tijdstip nog goed kon herinneren? Even daarvoor opperde ik tegen Jaap: "Goh het is pas half twaalf en voor me gevoel zitten we al in de middag." Jaap reageerde daarop met, dat er van alles plaats gevonden had vanmorgen. Vroeg op gestaan, koffie gedronken en plannen voor volgende week besproken en afscheid van de RR genomen en terug naar de haven gevaren, toen in de auto gestapt om boodschappen te doen. En dan dit!



Even voorbij de Vlietlanden, op weg naar naar Leiden, bij de afrit naar de A4, komt een motorrijder en die slaat, zonder ons voorrang te verlenen, links af. Gelukkig zij en wij reden niet al te snel, wij omdat Jaap wel heel snel op de rem trapte, maar jammer genoeg net iets te laat, en de motorrijder, die waarschijnlijk ook voorzichtig deed omdat er nog al wat zand op de weg lag, konden we samen een ongeluk niet voorkomen. Buiten een hoop schade, vooral onze auto, kon nl daarna niet meer rijden en moest afgevoerd worden, was er bij niemand lichamelijk letsels waar te nemen. Iedereen, vooral de motorrijders stonden, ondanks een rol over onze motorkap, heel snel overeind en wij hadden allemaal alleen maar schrik.

Woensdag 21 juli 2010
Rijn-Schiekanaal thv Voorschoten
Wij kennen de vismarkt in Den Haag al jaren. Spreken wij over vis eten, dan is er maar 1 plek waar je echte, lekkere en kwalitatief goede vis kan halen. Bij Ali! Een Turk die wij hebben leren kennen in hartje Den Haag in de Kashba, waar je even langs kon wippen om een lekkere moot vis, mooi gefrituurd en tezamen met een grote groene pepers plus een stuk Turks brood erbij, op een groot vel vetvrij papier, voor slechts een habbekrats, je buikje vol kon eten. Geen bestek, geen bordje, nee puur met je vingers werken. Zalig. Hij verhuisde met zijn vis zaak naar de markt en wij zijn hem daar nog steeds trouw gebleven en komen er met een regelmatig maat bij hem, voor een praatje maar ook zijn vis. Intussen heeft hij de viskraam uitgebreid met een snackkraam een klein eindje verderop op diezelfde markt en nu kan je daar net als voorheen, vis uit het vuistje gegeten worden.

Margreet van de RR hadden we al vele malen beloofd om met haar naar die markt aan de Herman Kosterstraat in Den Haag te gaan, alleen het bleef maar steeds bij praten en toen we eindelijk een mogelijkheid zagen om haar daar naar toe mee te nemen, hebben we dit dus gedaan. Het paste allemaal, het was woensdag, marktdag, de RR lag op spuugafstand van Voorschoten, waar onze auto stond en via en klein fietstochtje van de boot naar onze auto in de haven Vlietopper gingen we opstap. Gedrieën, het was een prachtige warme dag, zonnig en een markt die al was het maar door die zonneschijn een plaatje leek. Vakantieplaatje.
Grote tijgergarnalen en poontjes werden het. De garnalen volgens Jaap zijn recept en de Poontjes zoals Ali ze altijd klaarmaakte. Zo, kaal in de frituur! Margreet had er een heerlijke salades bij gemaakt, wijntje erbij, een stuk Turks brood en smullen maar.


Dinsdag 20 juli 2010
Leidschendam
Bij sommige plaatjes weet je niet of iemand voor- of achteruit gaat. Met een beetje fantasie zou je dit hier ook bij kunnen denken. Maar Jaap is op weg naar onze boot, niet dat dit via de steiger onmogelijk was geworden, zou kunnen, zo stevig zijn ze ook niet meer en worden, dat is de planning, dit najaar vervangen. Jaap is vlotje varend, voorzien van bezem en sop, zich aan het voor bereiden om schoonschip te maken. Aan de onderkant, zogezegd beneden de waterlijn. Alg en kalk verwijderen. Gisteren is de bakboord zijde gedaan, en vandaag is stuurboord zijde aan de beurt. "Krijgen jullie visite?" is een kreet die ik vaak bij anderen tijdens dit soort activiteiten hanteer, en deze keer is bij ons het antwoord hierop: Ja!
De luitjes van de RR komen de Schie, de Vliet of Rijn-Schiekanaal of hoe dit kanaal waar de haven aanligt ook genoemd wordt, afzakken. En, voor ze deelnemen aan de Zomer-reünie in Schiedam, een bezoek aan ons brengen. Niet letterlijk met hun schip, dat past niet, beetje te lang met hun 26 meter. We hopen daarom wel dat ze hierin de buurt, legaal of illegaal een plekje vlakbij kunnen vinden. En dan morgen een..........BBQ! We verheugen ons er enorm op.



Maandag 19 juli 2010
Vlietopper, Leidschendam
Soms krijg je een e-mail, die je achteraf wel kon vertrouwen. Ik bedoel dat het die keer geen spam of zoiets was. Vaak zeg je, net als je te laat ben om een telefoonrinkel te beantwoorden: "Een goede haan kraait twee keer,"en net toen ik die mail, waar het hier om ging, naar de prullenbak had verwezen, dacht ik, ja dus achteraf, aan dit gezegde. En ja hoor via Hyves, niet dat ik daar een enthousiast lid van ben, nee zeg aub, vreselijke site, kwam de goede haan met een tweede bericht. Of ik een Bunschoten kende, ene Pieter. Nee, ergens ver in de familie heb ik daar wel iets "aangetrouwds" maar of daar een Pieter tussen zit? En wat blijkt, hoe leuk eigenlijk, dat deze Pieter contact zocht omdat ik de naam van zijn echtgenote in een van de boekjes "Wie zijn pappa ben jij? had gezet. Hij had gehoopt dat het te koop was, maar bleek jammer genoeg niet zo te zijn. Daarom mij opgezocht via de mail, google, schoolbank en ook nog Hyves, etc.
Het leverde natuurlijk een hele uitwisseling aan gegevens op, en de afspraak om elkaar, zeker ergens in dit jaar, te gaan ontmoeten. Ze wonen in Beneden-Leeuwen en dat bracht mij op een leuke bijkomstigheid, nl dat onze boot daar gebouwd is in 1939. Op de werf Eltink, waardoor ik meteen dacht: "Misschien kan hij meer info over die werf bemachtigen dan ik."Nee, er is daar, dat hadden we al eerder ontdekt, niets meer van terug te vinden in Beneden-Leeuwen zelf. Wel elders, bleek later. Want ik kwam, nu ik toch zo hiermee bezig was, op de gedachte laat ik nog eens kijken via Google, misschien heeft Internet er nu in 2010 wel iets meer over te melden, een stukje geschiedenis of zo. Ja hoor, een hit, hierin werd de werf Eltink van het begin, 1907 tot op heden beschreven. En ook de reden waarom er niets meer van bestaat uit die tijd. Alles is in de tweede wereld oorlog door een bombardement weggevaagd. NU weten we dus zeker dat iets van oude papieren er ook niet meer op te vragen zijn. Alleen de vermelding van onze boot in het scheepsregister in Rotterdam, daar zullen we het mee blijven moeten doen.


En de zwemtrap kan opgehangen worden.....

Woensdag 15 juli 2010
Vlietopper
Heet! Maar waar niet? Binnen in de boot zo tegen de 30 graden, ja nu om 10 uur in de ochtend, met de ventilator op volle toeren en de gordijnen allemaal dicht, is het prima te doen. Maar intussen zou ik wel eens weer weg willen gaan hier. Een stukje varen. Alleen, er is nog van alles te klussen door Jaap. Nu is hij bezig met de zwemtrap voor. Nee niet achter, maar voor. Deze dient om in havens waar we met de neus naar de kade moeten aanleggen, op en af het schip te kunnen stappen. Eerst deden we dat met het laddertje, maar dit was eigenlijk niet een echt groot succes te noemen. Trouwens als een van ons over boord valt, hoe kom je dan in het schip terug? Een probleem waar we al jaren mee zitten en gelukkig zich niet heeft voor gedaan. Om die zwemtrap goed te kunnen bevestigen moet er enig laswerk gedaan worden. En dat gaat als het even kan, vandaag mee gestart worden.
Verder is het een en ander weer wat aan woongenot toegevoegd. Overal horren, geen wesp of mug die zomaar vrij en vrolijk naar binnen kan vliegen. Een kast waar die horren in opgeborgen kunnen worden, het zeil dat we jaren en jaren geleden gemaakt hadden om de regen, maar ook de zon tijdens warme dagen buiten de slaapruimte te kunnen houden, nu van bevestigingen voorzien, en daardoor simpel en snel te plaatsen of weer om op te bergen. Want bij regen alle luikjes voor in de slaapruimte sluiten met zo'n hitte is bijna "dodelijk"te noemen.
En zo worstelen we deze, ik vind het een heerlijke zomer, anderen vervloeken het juist deze, door en als ik onder onze Bimini boven op ons achterdek zit, boekje of glaasje erbij, denk ik: wie doet ons wat? Voor mij mag dit nog zo een poosje doorgaan. Dit genieten.


Maandag 5 juli 2010
Vlietopper
De hittegolf van de afgelopen dagen hebben we voorlopig weer overleefd. Ik weet niet hoe het bij jullie toeging, maar ondanks dat we op het water zitten, was het hier soms bijna ook niet uit te houden. Maar mij zal je niet horen klagen. Ik vind het heerlijk, alleen natuurlijk als je niks hoeft te doen. En dat doe ik dan ook: NIKS!
Zaterdag, eergisteren, hadden we een straat, beter gezegd PLEIN BBQ, en precies op dat moment was de hitte weg en daarvoor in de plaats: REGEN. Precies om vijf uur, toen we met de BBQ wilden beginnen. Even twijfel, wat doen we? Buienradar raadplegen. En? Tussen zeven uur en half acht zou het weer droog moeten worden. En, niet te geloven, dat deed het! Wel wat frisjes natuurlijk, maar in ieder geval droog.

"Onze" Tanja, die natuurlijk weer de honneurs waarnam en de kleintjes bezig en in de gaten hield.

Mocht de regen doorzetten, dan hadden we nog een vluchtplek. Wel een beetje krap om ons allemaal onderdak te leveren, maar met een beetje inschikken, was dat vast wel gelukt.

Aan het eind van de avond kwamen, de tel raakten we al snel kwijt, zoveel waren het er, luchtballon met zwaaiende mensen in het mandje, voor bij. En wel zo laag dat je elkaar bijna toe kon spreken. Waarschijnlijk landden ze aan de overkant van de Vliet in de weilanden daar. Net te ver om er snel even heen te gaan en te kijken.

Woensdag 16 juni 2010

Onderhoudswerkzaamheden

Het gereedschap neemt nog steeds een groot gedeelte van onze ruimte in beslag. En nu is de douche aan de beurt.

Wel even nog een “klein” tussendoortje geweest, we hadden een gaslek(je) en het leek op een onwijs grote klus te worden, wat gelukkig achteraf heel erg mee viel. Het was in het gedeelte waar Jaap laatst een aanpassing had gedaan, en daar is goed bij te kunnen, zoals Jaap dat formuleert. Ik had al visioenen van kasten uit elkaar halen en wanden openzagen. Gelukkig niets van dat alles.

Douchen buiten de deur

Nu zit, hangt, ligt Jaap in allerlei standen in onze doucheruimte om voegen uit te frezen. Dus? Douchen buiten de deur. Jaap doet dat thuis en ik heb het voor het eerst hier de haven, in ons nieuwe clubgebouw gedaan. Een mooie doucheruimte, en waar je als gebruiker het meest benieuwd naar bent, is natuurlijk de douchetijd, hoe lang krijg je water en hoe warm. Dat eerste was heel lang, dat tweede ietsje minder. Maar de grootste verrassing was de straal. Ik had me een beetje verheugd op zo’n grote stevige. Niets van dat alles. Dat begon al met de stand van de sproeikop. Die stond zo ongeveer naar de achterwand gericht. Dus wat doe ik, ik draai hem zo dat hij meer naar voren staat te sproeien. Had ik nooit moeten doen. Ik stond klaar met een vijftig cent stuk tussen mijn vingers, douche mutsje op, zeepje bij de hand, ik sta nog in mij gewone schoenen, douche slippers op de boot laten liggen, muntjes erin en? Een enorme, dat wel, straal tot aan de douchedeur! Gelukkig zit er een miniem wandje tussen de douche- en kleedruimte, anders was net als mijn schoenen natuurlijk, alles drijfnat geworden. Gauw die douchekop verdraaid, en waar eindigde ik? Ja met een straal die voor 80 % tegen de achterwand stond te spuiten. Dus wat piesstraaltjes van lauw warm water bleven over om me te wassen. Morgen die andere douche maar eens proberen.

Woensdag 26 mei 2010
Vlietopper





De stuurhut is weer tot knutselruimte "gepromoveerd". Overal ligt gereedschap en staan gereedschapskisten. De komende maand zal dit niet wijzigen. Zelfs de doucheruimte moet er aan geloven. Gelukkig hebben we hier in de haven een schitterende wasgelegenheid, dus 'vervuilen' zullen we niet. Ook hebben we de nodige feestjes en andere leuke dingen in onze agenda staan, en zal onze tijd hier zeker plezierig verlopen tot we weer de lijnen los mogen maken en op stap gaan. Waarheen? Misschien wel weer naar België?

Maandag 24 mei 2010

Vlietopper

En het was mooi weer. Prachtig voor de toervaarders die zaterdag van hier op Pinkstertocht zijn, Vlietoppers die op stap zijn. En een Schiedamse vereniging die met net zo’n aantal schepen leek het, gisteren hier onze haven in schoven. De havenmeesters renden af en aan, om iedereen de juiste plek aan te wijzen. Op lengte en mogelijkheid tot aan meren. Er was een barbecue voor hen georganiseerd en het weer kon niet mooier. Geen wind en een heerlijke temperatuur. Ook wij aan de barbecue, maar dan op ons achterdek. Eindelijk. Wijntje erbij, stokbroodje en wat pindasaus, heerlijk. Afwas naar vandaag!

Zondag 23 mei 2010
Vlietopper

Pinksteren en het is prachtig weer. 22 Graden zou het vandaag moeten worden. “Eerst zien en dan pas geloven,”zeggen ze hier. Tot nu toe waren er maar weinig momenten om op het bovendek onder de Bimini (zonnescherm) te gaan zitten. De wind was daar veel te koud voor.

Vrijdag 21 mei 2010
Koolmeeslaan
Wassen zijn allemaal weer gedaan. Lux hoor, zo'n "gratis" wasserette vlakbij. Gratis is het natuurlijk niet, maar wel veel goedkoper dan onderweg.
Intussen wordt het zelfs ook nog mooi weer. Hoewel ik op dit moment 'gewoon' thuis zit, en eigenlijk lekker buiten hoor te vertoeven. Maar ja, vanmorgen langs het Laboratorium om bloedgeprikt te worden, daarna naar de kapper geweest en de laatste was gevouwen.



Van de week hebben we toch nog wel even zeelucht kunnen opsnuiven. In IJmuiden. Jaap moest daar een speciale motor-olie halen en zoiets combineren we meestal met een uitje, namelijk visjes eten. En dat hebben we ook inderdaad uitgebreid gedaan. De Kouwen die daar 'wonen' hebben het ook tot hun lievelingsstek gepromoveerd. Met tientallen zitten ze je visjes uit je bakje te kijken. "Je eet toch zeker niet alles op?"zie je ze denken. En dat doe je ook niet. Want hun geduld is heeeeeeeel groot en blijven netzolang naar je visje loeren tot je erwat kan missen.






Thuishaven Vlietopper Leidschendam/Voorschoten

Als alles goed blijft gaan, vertrekken we weer over een paar weken. Waarheen? Dat weten we nog niet. Voorlopig blijven we nog even hier. Bezoek is welkom. Wil je niet voor een dichte scheepsdeur komen te staan, bel dan van te voren.
Gepost door op
Abonneren op: Posts (Atom)