Naar huis
Even snel alvast een klein berichtje. We zijn op weg om vandaag, Zaterdag, in Voorschoten te arriveren.We voelen ons een beetje weggejaagd. Overwinteraars hebben de ligplaatsen hier in de haven vastgelegd.De eerste is al gearriveerd, vandaag en morgen komt de rest. "Of je maar weg wil...." heet het dus. We moeten uiterlijk om 9 uur vertrekken, want om 1 uur in de middag tot en met maandag ochtend vroeg blijven bruggen en sluis gesloten voor ons.
Thuis
Leidschendam
Hoe laat we precies hier waren, binnen in de haven van Leidschendam, weet ik niet. We werden al meteen begroet door Wim, een van onze buurmannen hier. Maar ik denk zo rond half twaalf of zoiets. Na nog wat praatjes her en der gemaakt, zijn we thuis de post gaan bekijken. Zat gelukkig niets verontrustends tussen en ook het antwoordapparaat bevatte geen paniekberichten. Dat is wel eens anders geweest. Nu gaat alles in om gekeerde volgorde of te wel alles aan eten, hobby en kleding van boot naar huis. Om over een tijdje, waarschijnlijk begin maart weer van huis naar boot te gaan. Wij noemen het nog steeds verhuizen. Wat een kratten gaan er dan heen en weer. Heftig. En dan alles weer wat schoongemaakt moeten worden poetsen, soppen etc., en opbergen. Zal wat aan energie kosten denk ik. Misschien ook wat kilo’s? Kan best wat missen.
De planning is om Maandag alles wat de boot uit moet, dan aan het eind van die dag thuis te hebben staan. En dan voor het eerst, sinds maart dit jaar, weer in ons eigen bedje thuis slapen. Zal wennen wezen. Ook voor Blacky, we zijn erg benieuwd hoe hij het, in voor hem ‘ander’ huis, zijn weg weer zal vinden. Hij is nl tijdens deze reis veel toegankelijker geworden. Of dat zo zal blijven? We hopen van wel.
29 oktober 2010 Rotterdam (Spangen)
Vrijdag
Rotterdam (Spangen)
Zo’n rustige plaats lijkt het hier, maar dat is intussen maar schijn gebleken. Het lijkt wel een snelweg, zoveel beroepsschepen komen hier voorbij. We hebben op Internet eens gekeken of er misschien een stremming hier in Zuid Holland is. En ja hoor, in de Hollandse IJssel. Ergens tot in november. Zoveel mogelijkheden zijn er verder niet als je vanuit Rotterdam richting Amsterdam wil, moet je in dit geval dus nu over de Schie. Precies waar wij nu zitten, en we deden dit juist omdat we dachten dat de Gouwe nu erg druk zou zijn ivm de nieuwe overslaghaven in Alphen aan de Rijn.
Intussen zitten we bij te komen van onze kleine orgie van gisteravond. Jaap, Mark en Arnaud hebben een behoorlijk gat geslagen in de hoeveelheid alcohol. Arnaud bleef slapen, wel zo makkelijk als je in Rotterdam werkt, zo vanaf onze boot naar je werk. Afstandje van niks. Vooral prettig als je niet in optimale conditie bent.
En Jaap had weer eens flink uitgepakt met zijn garnalen menu. Heerlijk. En wat was het gezellig. Dus? Werd het zeker twee uur voor Mark weer naar huis ging en wij ons bedje in.
Vandaag naar Delft en dan, zo lijkt het nu, gaan we daarvandaan pas Maandag naar huis. Naar Voorschoten.
Rotterdam (Spangen)
Zo’n rustige plaats lijkt het hier, maar dat is intussen maar schijn gebleken. Het lijkt wel een snelweg, zoveel beroepsschepen komen hier voorbij. We hebben op Internet eens gekeken of er misschien een stremming hier in Zuid Holland is. En ja hoor, in de Hollandse IJssel. Ergens tot in november. Zoveel mogelijkheden zijn er verder niet als je vanuit Rotterdam richting Amsterdam wil, moet je in dit geval dus nu over de Schie. Precies waar wij nu zitten, en we deden dit juist omdat we dachten dat de Gouwe nu erg druk zou zijn ivm de nieuwe overslaghaven in Alphen aan de Rijn.
Intussen zitten we bij te komen van onze kleine orgie van gisteravond. Jaap, Mark en Arnaud hebben een behoorlijk gat geslagen in de hoeveelheid alcohol. Arnaud bleef slapen, wel zo makkelijk als je in Rotterdam werkt, zo vanaf onze boot naar je werk. Afstandje van niks. Vooral prettig als je niet in optimale conditie bent.
En Jaap had weer eens flink uitgepakt met zijn garnalen menu. Heerlijk. En wat was het gezellig. Dus? Werd het zeker twee uur voor Mark weer naar huis ging en wij ons bedje in.
28 oktober 2010 Rotterdam
Donderdag
Rotterdam(Spangen)
Je zou denken, als je voorbij de havens in Rotterdam vaart, daar zal het wel veel onrustiger zijn dan op die Oude Maas. Niets van dat alles. Wel wat schommelen, maar daar zijn we intussen na al die jaren wel aan gewend. Wel heel erg druk met zeeschepen deze keer. Goed opletten dus. Wat ook leuk is dat we daar door de diverse sectoren “een klein binnenvaart scheepje” genoemd worden. We voelen ons dan ineens een stuk groter. Zoiets als puber tussen de volwassenen in.
Dus wij ook ons aanmelden, want ze zeggen dan over jou: “Niet gemeld,” wat betekent dat ze wel graag van je willen weten waar je heen vaart. Wat je plannen zijn. Opdat de overige scheepvaart rekening met je kan houden. Ja, jullie geloven dat misschien niet, maar ook zij moeten zich soms aanpassen aan ons! En ons voorrang verlenen. Maar meestal is dat natuurlijk andersom. En zeker de zeeschepen, die hebben altijd voorrang!
We liggen nu in Rotterdam, aan de Spangesekade, redelijk rustig. Grote schepen varen ons hier voorbij en de lijnen waar onze boot me vast zit, janken regelmatig. Zoveel spanning komt er op te staan.
Aan de overkant staat een nieuwe moderne moskee. In een prachtige herfst omgeving. De blaadjes beginnen al aardig om te kleuren. Vandaag blijven we hier. En wat we verder gaan doen morgen, weten we nog niet. We moeten al rekening houden met sluitingstijden van de diverse bruggen. Op zondag of eerder op zaterdag, het winterseizoen is hier en daar al begonnen.
Rotterdam(Spangen)
Je zou denken, als je voorbij de havens in Rotterdam vaart, daar zal het wel veel onrustiger zijn dan op die Oude Maas. Niets van dat alles. Wel wat schommelen, maar daar zijn we intussen na al die jaren wel aan gewend. Wel heel erg druk met zeeschepen deze keer. Goed opletten dus. Wat ook leuk is dat we daar door de diverse sectoren “een klein binnenvaart scheepje” genoemd worden. We voelen ons dan ineens een stuk groter. Zoiets als puber tussen de volwassenen in.
Dus wij ook ons aanmelden, want ze zeggen dan over jou: “Niet gemeld,” wat betekent dat ze wel graag van je willen weten waar je heen vaart. Wat je plannen zijn. Opdat de overige scheepvaart rekening met je kan houden. Ja, jullie geloven dat misschien niet, maar ook zij moeten zich soms aanpassen aan ons! En ons voorrang verlenen. Maar meestal is dat natuurlijk andersom. En zeker de zeeschepen, die hebben altijd voorrang!
We liggen nu in Rotterdam, aan de Spangesekade, redelijk rustig. Grote schepen varen ons hier voorbij en de lijnen waar onze boot me vast zit, janken regelmatig. Zoveel spanning komt er op te staan.
Aan de overkant staat een nieuwe moderne moskee. In een prachtige herfst omgeving. De blaadjes beginnen al aardig om te kleuren. Vandaag blijven we hier. En wat we verder gaan doen morgen, weten we nog niet. We moeten al rekening houden met sluitingstijden van de diverse bruggen. Op zondag of eerder op zaterdag, het winterseizoen is hier en daar al begonnen.
27 oktober 2010 Heenvliet
Woensdag
Heenvliet
Vier uur varen vanaf de Spieringsluis. Maar wat een reis. Na het Wantij, de Oude Maas af. Niks aan de hand tot dan. Toen voorbij de Dordtsche Kil. We merkten al rap dat we een behoorlijke stroom mee hadden. We “vlogen” vooruit. Zeker met een snelheid van zo’n 13 km. Voor ons leuk en goedkoop “snelvaren”, althans dat leek zo. Dat leuke. Want tegenstroom kwamen koppelverbanden - vier bakken met een duwboot - die golven veroorzaakten van meters hoog. De een na de ander! We leken wel in een achtbaan terecht te zijn gekomen. Op en neer, op en neer, daar kwam geen eind aan. Bij de eerste duik spits je jouw oren natuurlijk om te horen waar het in je boot misgaat, ik bedoel vallende of verschuivende dingen, boeken, televisie, potten pannen, ja wat dan ook. En? Alles stond goed vast bleek later en nergens vloog ons iets voorbij, zelfs geen hengels deze keer. Toch niet gerust bij elke volgende golfaanval en bleven we logischerwijs loeren naar alles en ondergingen we dit gelaten tot we bij de Voornse Sluis arriveerden. Rust! En de steiger bij Heenvliet was helemaal vrij. Pffff.
Heenvliet
Vier uur varen vanaf de Spieringsluis. Maar wat een reis. Na het Wantij, de Oude Maas af. Niks aan de hand tot dan. Toen voorbij de Dordtsche Kil. We merkten al rap dat we een behoorlijke stroom mee hadden. We “vlogen” vooruit. Zeker met een snelheid van zo’n 13 km. Voor ons leuk en goedkoop “snelvaren”, althans dat leek zo. Dat leuke. Want tegenstroom kwamen koppelverbanden - vier bakken met een duwboot - die golven veroorzaakten van meters hoog. De een na de ander! We leken wel in een achtbaan terecht te zijn gekomen. Op en neer, op en neer, daar kwam geen eind aan. Bij de eerste duik spits je jouw oren natuurlijk om te horen waar het in je boot misgaat, ik bedoel vallende of verschuivende dingen, boeken, televisie, potten pannen, ja wat dan ook. En? Alles stond goed vast bleek later en nergens vloog ons iets voorbij, zelfs geen hengels deze keer. Toch niet gerust bij elke volgende golfaanval en bleven we logischerwijs loeren naar alles en ondergingen we dit gelaten tot we bij de Voornse Sluis arriveerden. Rust! En de steiger bij Heenvliet was helemaal vrij. Pffff.
26 oktober 2010 Spieringsluis (Biesbosch)
Dinsdag
Spieringsluis
Vandaag naar Heenvliet, oa om morgen boodschappen te kunnen doen We krijgen bezoek, niet daar maar in Rotterdam. Wel pas Overmorgen! Ik had eerst geschreven morgen, zo zie je maar hoe je het overzicht in je eigen tijd zo langzamerhand geheel verdwijnt. Is dat erg? Ik denk van niet.
Gisteren hebben we een rondje, nou ja rondje, gefietst. Het was meer heen en terug, de weg liep aan het eind van deze landstrook tussen de Merwede en de Biesbosch in, dood. Het weer was prachtig wat de omgeving aan al zijn pracht nog beter deed uitkomen. Ik weet niet hoe te beschrijven, veel landerijen met hier en daar wat moerascultuur en heel af en toe een huisje. Zo wijds.
Ook nog aan educatie gedaan, we hebben het Biesbosch museum bezocht. Die blijven altijd leuke en interessante dingen verzamelen en in kaart brengen. Als ik dingen lees en foto’s bekijk, die over dat “vroeger” gaan, ben ik blij dat ik nu leef. Wat een armoe. Wat een kou. Wat een ellende. Hoe oud zouden die mensen worden? 40, 50 jaar maximaal? Waarom ga ik dan naar zo’n museum, denk ik dan. Je komt er, althans ik, zo depri uit. Nu ging het over de beroepen die men toen had, zoals rietsnijder en plaggensnijder en wat er met die produkten allemaal gedaan werd. Ze hadden daar ook allerlei oude land-, beter gezegd, waterkaarten van 5, 6 honder jaar terug. Dat vind ik wel altijd wel leuk om naar te kijken. Heel interessant om te zien hoe water zich een weg zoekt en blijft zoeken. Zo te zien is er nu veel meer water dan ooit. Nu zoet, toen brak?
Spieringsluis
Vandaag naar Heenvliet, oa om morgen boodschappen te kunnen doen We krijgen bezoek, niet daar maar in Rotterdam. Wel pas Overmorgen! Ik had eerst geschreven morgen, zo zie je maar hoe je het overzicht in je eigen tijd zo langzamerhand geheel verdwijnt. Is dat erg? Ik denk van niet.
Gisteren hebben we een rondje, nou ja rondje, gefietst. Het was meer heen en terug, de weg liep aan het eind van deze landstrook tussen de Merwede en de Biesbosch in, dood. Het weer was prachtig wat de omgeving aan al zijn pracht nog beter deed uitkomen. Ik weet niet hoe te beschrijven, veel landerijen met hier en daar wat moerascultuur en heel af en toe een huisje. Zo wijds.
Ook nog aan educatie gedaan, we hebben het Biesbosch museum bezocht. Die blijven altijd leuke en interessante dingen verzamelen en in kaart brengen. Als ik dingen lees en foto’s bekijk, die over dat “vroeger” gaan, ben ik blij dat ik nu leef. Wat een armoe. Wat een kou. Wat een ellende. Hoe oud zouden die mensen worden? 40, 50 jaar maximaal? Waarom ga ik dan naar zo’n museum, denk ik dan. Je komt er, althans ik, zo depri uit. Nu ging het over de beroepen die men toen had, zoals rietsnijder en plaggensnijder en wat er met die produkten allemaal gedaan werd. Ze hadden daar ook allerlei oude land-, beter gezegd, waterkaarten van 5, 6 honder jaar terug. Dat vind ik wel altijd wel leuk om naar te kijken. Heel interessant om te zien hoe water zich een weg zoekt en blijft zoeken. Zo te zien is er nu veel meer water dan ooit. Nu zoet, toen brak?
25 oktober 2010 Spieringsluis (Br. Biesbosch)
Maandag
Spieringsluis
Met een nat zonnetje vanmorgen wakker geworden. Maar nu alles helemaal blauw en een stralende dagopening. Vandaag gaan we hier niet weg. Te mooi en rustig hier. Als het weer een beetje meezit gaan we een eindje fietsen. We zijn hier al vaak voorbij gevaren, maar er was nooit een plaatsje voor ons waar we tussen pasten. Gisteren wel, zelfs helemaal leeg! Jaap verklapte een geheimpje, hij zegt vaak om een smoes te hebben ergens lekker uit eten te gaan, dat het restaurant vlakbij de boot moet zijn. Het liefst zo, dat je van af je tafeltje de vrouwe Lenie Anna ziet liggen.En dat is hier (bijna) het geval. En nu er plaats was, was de smoes daar en werd er een tafeltje door hem besproken. Het etentje was heel gezellig en goed. De ambiance was ook heel prma, echt zo’n familie restaurant annex hotel.
De tocht van Geertruidenberg verliep soepel. Van de voorspelde stortbuien en storm, hebben we weinig gezien.
Alleen een zeilwedstrijd waar we omheen moesten varen op de Amer, was het bijzondere van die dag. Verder weinig te melden.
Spieringsluis
Met een nat zonnetje vanmorgen wakker geworden. Maar nu alles helemaal blauw en een stralende dagopening. Vandaag gaan we hier niet weg. Te mooi en rustig hier. Als het weer een beetje meezit gaan we een eindje fietsen. We zijn hier al vaak voorbij gevaren, maar er was nooit een plaatsje voor ons waar we tussen pasten. Gisteren wel, zelfs helemaal leeg! Jaap verklapte een geheimpje, hij zegt vaak om een smoes te hebben ergens lekker uit eten te gaan, dat het restaurant vlakbij de boot moet zijn. Het liefst zo, dat je van af je tafeltje de vrouwe Lenie Anna ziet liggen.En dat is hier (bijna) het geval. En nu er plaats was, was de smoes daar en werd er een tafeltje door hem besproken. Het etentje was heel gezellig en goed. De ambiance was ook heel prma, echt zo’n familie restaurant annex hotel.
De tocht van Geertruidenberg verliep soepel. Van de voorspelde stortbuien en storm, hebben we weinig gezien.
Alleen een zeilwedstrijd waar we omheen moesten varen op de Amer, was het bijzondere van die dag. Verder weinig te melden.
24 oktober Geertruidenberg
Zondag
Geertruidenberg,
Bezoek van Jacinthe, Bram, Pepijn en Flores
Geertruidenberg,
Bezoek van Jacinthe, Bram, Pepijn en Flores
Gisterochtend elfuur en daar stond iedereen in de haven gereed om op te stappen.
De weervoorspellingen waren heel slecht Regen, veel wind, vooral hard. Nog niet aan het begin van de dag, gelukkig maar. Buienradar opgezocht en daar gaven ze, achteraf gezien, een aardig kloppend beeld voor dit gebied. Rond de lunch zou het behoorlijk gaan stormen. En dat was zeker zo. Met een smak werden we, toen we bij de Petrusplaat aankwamen, tegen de walkant aan gesmeten. Later zo rond vier uur zou de wind dan weer iets te gaan liggen. Ook dat was zo.
Om aan de Petrusplaat te blijven liggen, hoefden we eigenlijk geen lijntje vast te maken. Gekkigheid natuurlijk, voor je het weet lig je zo ergens anders. Als je een beetje van actie houdt is varen met zulk weer veel leuker dan kalm en gezapig voortdobberen. Zeker voor de jongens, maar ook de mannen. Bram, Pepijn en Flores konden er geen genoeg van krijgen en “vochten” om de beste, hoge zitplaatsen. De stuurhut heeft er maar een, maar met was improvisatie, maak je er zo drie van. Flores en Pepijn voor naast de kapitein en Bram vaak staande er achter.
Bij de Petrusplaat hebben we natuurlijk ook het “Gat in het hek” bekeken, voor misschien een volgende keer gebruiken om de knaagplaatsen van de bevers te gaan bezoeken. Vissen ging jammergenoeg niet, daar was het weer veel en veel te slecht voor. Dus na de lunch verder, maar wel “binnendoor” zoals wij dat noemen. Door het Gat van de Kerksloot gebruiken om naar Geertruidenberg terug te varen. Daar is het met storm ietsje rustiger. En er valt meer van de omgeving te bekijken. Even werd het nog heel spannend, want daar waar je juist geen rondvaartboot, en dan zeker niet zo’n hele grote, tegen wil komen., kwam er een op ons af. Even via de Marifoon overleggen en Jaap kruipend, na ook een beetje mopperend door de modder wat ruimte gevend aan dat schip, konden we verder.
Bij de Petrusplaat hebben we natuurlijk ook het “Gat in het hek” bekeken, voor misschien een volgende keer gebruiken om de knaagplaatsen van de bevers te gaan bezoeken. Vissen ging jammergenoeg niet, daar was het weer veel en veel te slecht voor. Dus na de lunch verder, maar wel “binnendoor” zoals wij dat noemen. Door het Gat van de Kerksloot gebruiken om naar Geertruidenberg terug te varen. Daar is het met storm ietsje rustiger. En er valt meer van de omgeving te bekijken. Even werd het nog heel spannend, want daar waar je juist geen rondvaartboot, en dan zeker niet zo’n hele grote, tegen wil komen., kwam er een op ons af. Even via de Marifoon overleggen en Jaap kruipend, na ook een beetje mopperend door de modder wat ruimte gevend aan dat schip, konden we verder.
Aangekomen in Geertruidenberg hebben de jongens toch nog even kunnen vissen, de haven is redelijk windvrij. Gevangen niets, meer knopen uit visdraden halen destemeer. Zal wel door de wind gekomen zijn..... Toch iedereen plezier, de groten met een warme kop thee binnen en de kleintjes op de steiger buiten. Over steigersgesproken, deze staan nu zeker 15 cm onderwater. Gisteren hadden ze geen laarzen bij zich, was toen niet echt nodig. Maar nu?
‘s Avonds hebben we deze dag, afgesloten, tja met patat frites natuurlijk. Dat blijft iets feestelijk geven, vooral als je lekker met je vingers kan en mag/moet eten.........
Abonneren op:
Posts (Atom)
